Kontakty z dzieckiem są zarówno prawem jak i obowiązkiem rodzica. Co istotne, pozostają one niezależnie od władzy rodzicielskiej czy terminowego regulowania alimentów. W skrajnych przypadkach, Sąd może jednak zakazać rodzicowi kontaktów.
Na czym polega prawo kontaktów?
Zgodnie z art. 113 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, kontakty rodziców z małoletnim dzieckiem stanowią zarówno prawo, jak i obowiązek. Oznacza to, że rodzic może żądać, by były mu one umożliwione, jednak z drugiej strony nie powinien ich ignorować (gdyż oznaczałoby to zaniedbywanie obowiązku).
Przepisy regulują, iż na kontakty składa się przebywanie z dzieckiem (wizyty, spotkania - także poza miejscem jego zamieszkania) i zdalna komunikacja w różnych formach (korespondencja, rozmowy telefoniczne, komunikatory etc.).
Kiedy Sąd zakaże kontaktów?
Art. 113(3) Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przewiduje możliwość zakazania kontaktów. Może to nastąpić jedynie w skrajnych przypadkach, gdy Sąd uzna, iż realizacja kontaktów stwarza dla dobra dziecka poważne zagrożenie lub wprost mu szkodzi. Przepisy nie tworzą listy sytuacji, w których zakazanie kontaktów jest wskazane, przyjmuje się jednak, że stosowanie wobec dziecka przemocy, jego demoralizacja czy inne działania bezpośrednio na jego szkodę uzasadniać będą pozbawienie rodzica prawa kontaktów.
Możliwość zmiany postanowienia zakazującego kontaktów
Postanowienie zakazujące kontaktów nie jest wydawane raz na zawsze. Jak w wielu innych sytuacjach dotyczących relacji między rodzicami a dziećmi, zadaniem Sądu jest bieżące dostosowywanie wydanych rozstrzygnięć do aktualnej sytuacji i potrzeb dziecka.
Jeśli Sąd uzna, że powrót do kontaktów między rodzicami (rodzicem) a dzieckiem byłby wskazany ze względu na dobro małoletniego, może w dowolnym momencie zmienić wcześniejsze postanowienie.